Amaç: Şizoaffektif bozukluğu olan bireylerde oksidatif stresin rolünü değerlendirmeyi amaçladık. Bu bağlamda, hastalarda serum toplam antioksidan düzeyi (TAS), toplam oksidan düzeyi (TOS) ve peroksiredoksin-1 (PRDX1) düzeyleri ölçüldü; bulgular sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırıldı ve bozukluğun patogenezinde oksidatif stres mekanizmalarının anlaşılmasına katkıda bulunmak amacıyla klinik değişkenlerle ilişkisi incelendi.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya şizoaffektif bozukluk tanısı konmuş 40 hasta ve 40 sağlıklı kontrolden oluşan 80 katılımcı dahil edilmiştir. Hastalar Klinik Global İzlenim Ölçeği, Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği, Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği ve Young Mani Derecelendirme Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. TOS ve TAS otomatik ölçümle belirlenirken, serum peroksiredoksin düzeyleri ELISA yöntemi kullanılarak ölçüldü; OSI, TOS/TAS oranı kullanılarak hesaplandı.

Bulgular: Şizoaffektif bozukluğu olan hastalar ile kontrol grubu arasında TAS, TOS, OSI ve PRDX1 düzeyleri karşılaştırıldığında, TAS düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0.088). Ancak, hasta grubunun TOS ve OSI düzeyleri anlamlı derecede yüksek (sırasıyla p=0.002 ve p=0.001) ve PRDX1 düzeyleri anlamlı derecede düşüktür (p=0.001). Sürekli klinik özellikler ile serum TAS, TOS, PRDX1 ve OSI düzeyleri arasında anlamlı korelasyon gözlenmemiştir (p>0.005). Ayrıca, PRDX1 düzeyleri ile TAS veya TOS düzeyleri arasında anlamlı bir korelasyon gözlenmemiştir (sırasıyla r=0.123, p=0.443 ve r=-0.145, p=0.372).

Sonuç: Bulgularımız, şizoaffektif bozukluğu olan hastalarda oksidatif stresin arttığını ve PRDX1 düzeylerinin azaldığını desteklemekte ve TAS ile PRDX1 arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermektedir; bu da PRDX1'in hastalarda oksidatif stres yanıtındaki rolünü göstermektedir.