Amaç: Alerjen duyarlılık paternleri etnik kökene ve coğrafyaya göre değişir; bu nedenle alerjik hastalıklar üzerindeki etkileri muhtemelen bölgeseldir.

Bu çalışmada, bölgemizin mevcut alerjen duyarlılığını belirleyerek tedavinin düzenlenmesine ve koruyucu önlemlere katkıda bulunmayı ve COVİD 19’un duyarlılık üzerine etkisini araştırmayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 2021-2025 yılları arasında hastanemiz immünoloji ve alerji polikliniğine alerjik rinit semptomları ile başvuran ve deri prik testi yapılıp en az bir aeroalerjen duyarlılığı tespit edilmiş olan hastalar dahil edildi. Deri testinde öncelikle ön kola alerjen özütü damlaları uygulanır deri özel bir lansetle (Heinz Herenz Hamburg, Almanya) delinerek incelenir. Standardize edilmiş alerjen özleri içeren ve alerjenik etkinliği kanıtlanmış Lofarma Aeroallerjen Aşısı kullanıldı.

Bulgular: Tüm bireyler dikkate alındığında iç-ortam alerjen sıklığı 78.3% iken dış-ortam alerjen sıklığı 57.6% olarak belirlendi. Tüm alerjenler içinde en sık gözlenen aeroallerjenlerin ev tozu akarı ve çim poleni (dermatophagoides farinae (n=1135,49.8%), dermatophagoides pterynossinus (n=1095, 48.1%) ve çim poleni (grass) (n=1482,50.2%) olduğu ve bu alerjenlere duyarlanma oranının birbirine benzer olduğu gözlendi. Dış-ortam alerjen sıklığının özellikle çim poleni (grass) n, yabani ot ve zeytin ağacı poleninin 2024 yılında diğer yıllardan anlamlı düzeyde daha düşük olduğu gözlendi. Kedi alerjen sıklığı 2021 yılında diğer üç yıla göre anlamlı düzeyde düşüktü (p=0.036).

Sonuç: Çalışmamızın sonucunda İç Anadolu bölgesinde iç-ortam duyarlığının dış ortam duyarlığından daha fazla olduğunu, iç-ortam alerjenlerden en sık ev tozu akarı (df), dış ortam alerjenlerden ise en sık çim poleni duyarlanmasının olduğunu gösterdik. Yıllar içindeki dağılıma baktığımız zaman kedi alerjisinin özellikle COVID 19 sonrası dönemde arttığını gözlemledik. Bulgularımızın çeşitliliği bölgesel duyarlanma farklılıklarına göre aeroalerjenlerden korunma önlemlerinin geliştirilebileceğini düşündürmektedir.