Tenofovir Disoproksil Fumarat ve Entekavir ile Tedavi Edilen Kronik Hepatit B Hastalarında Böbrek Fonksiyonlarındaki Değişimlerin Karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın temel amacı, kronik hepatit B hastalarında uzun süreli Tenofovir Disoproxil Fumarate (TDF) ve Entekavir tedavisinin böbrek fonksiyonları üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif gözlemsel çalışmada, Ocak 2018–Aralık 2025 arasında hastanemizde TDF veya entekavir tedavisi alan kronik hepatit B'li 150 hasta değerlendirildi. Demografik, klinik ve laboratuvar veriler hastane kayıtlarından elde edildi; eGFR, kreatinin ve üre başlangıç ve son izlemde kaydedildi. Böbrek fonksiyonlarındaki değişim, son izlem ile başlangıç değerleri arasındaki fark olarak hesaplandı ve tedavi grupları arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 150 hasta dâhil edildi (TDF, n=100; entekavir, n=50). Entekavir grubundaki hastalar daha yaşlıydı ve vücut kitle indeksi daha yüksekti (sırasıyla p=0.013 ve p=0.006). Başlangıç böbrek fonksiyonları TDF grubunda anlamlı olarak daha iyiydi; eGFR daha yüksek, serum kreatinin düzeyleri daha düşüktü. İzlem sonunda böbrek parametrelerindeki değişimler gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi. eGFR'deki azalma ile serum üre ve kreatinin artışları tenofovir disoproxil fumarate ile tedavi edilen hastalarda daha belirgindi (tüm p<0.05). Açlık glukozu ve gama-glutamil transferaz düzeyleri entekavir grubunda daha yüksekken, magnezyum düzeyleri daha düşüktü. Cinsiyet dağılımı, kemik mineral yoğunluğu durumu ve siroz prevalansı gruplar arasında benzerdi. Sonuç: TDF tedavisi, entekavire kıyasla izlem süresince böbrek fonksiyonlarında daha belirgin bozulma ile ilişkili bulunmuş olup, bu durum yakın böbrek fonksiyon takibini gerekli kılmaktadır.

Objective: The main aim of this study was to investigate the effects of prolonged TDF and Entecavir (ETV) treatment on renal function among patients with chronic hepatitis B. Materials and Methods: In this retrospective observational study, a total of 150 patients with chronic hepatitis B who received TDF or ETV treatment at our hospital between January 2018 and December 2025 were evaluated. Demographic, clinical, and laboratory data were obtained from hospital records, and eGFR, creatinine, and urea levels were recorded at baseline and at the final follow-up. Changes in renal function were calculated as the difference between baseline and final follow-up values and compared between treatment groups. Results: One-hundred-fifty patients were included in this study (TDF, n=100; ETV, n=50). Patients in the ETV group were older and had a higher body mass index (p=0.013 and p=0.006, respectively). Baseline renal function was significantly better in the TDF group, with higher eGFR and lower serum creatinine levels. At follow-up, changes in renal parameters differed significantly between groups. The decline in eGFR and increases in serum urea and creatinine were greater in patients treated with TDF (all p<0.05). Fasting glucose and gamma-glutamyl transferase levels were higher, while magnesium levels were lower, in the ETV group. Sex distribution, bone mineral density status, and cirrhosis prevalence were comparable between groups. Conclusion: TDF treatment was found to be associated with a more pronounced deterioration in renal function during follow-up compared with ETV, highlighting the need for close monitoring of kidney function.