Geri

Alendronatın Rat Tibialarında Titanyum İmplantların Osseointegrasyona Etkisinin Biyomekanik İncelenmesi

Cilt 40, Sayı 3

Kasım 2026 · Sayfalar 232-238

Alendronatın Rat Tibialarında Titanyum İmplantların Osseointegrasyona Etkisinin Biyomekanik İncelenmesi

Biomechanical Investigation of the Effect of Alendronate on Osseointegration of Titanium Implants in Rat Tibias

Mehmet GÜL1, Delil DOĞAN2, Murat TANRISEVER3, Ümit Koray CAN4, Erhan Cahit ÖZCAN5, Özmen İSTEK6, Merve GÜNEY2, Serkan DÜNDAR2

1Nevşehir Hacı Bektaş Veli University, Faculty of Dentistry, Department of Periodontology, Nevşehir, TÜRKİYE
2Fırat University, Faculty of Dentistry, Department of Periodontology, Elazığ, TÜRKİYE
3Fırat University, Faculty of Veterinary Medicine, Department of Surgical, Elazığ, TÜRKİYE
4Türkiye Jokey Klubü Elazığ Hipodromu, At Hastanesi, Elazığ, TÜRKİYE
5Fırat University, Faculty of Medical School, Department of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Elazığ, TÜRKİYE
6Muş Alparslan University, Faculty of Health Sciences Department of Nursing, Muş, TÜRKİYE
Anahtar Kelimeler: Alendronat bifosfonatlar osseointegrasyon kemik iyileşmesi rat
Keywords: Alendronate bisphosphonates osseointegration bone healing rat

Amaç: Bu çalışmanın amacı, alendronatın peri-implant kemik oluşumunu destekleme, osteoklastogenezi inhibe etme ve ratlarda ağırlık taşıyan bir implant modelinde osseointegrasyonu artırma potansiyelinin biyomekanik olarak değerlendirilmesidir.

Gereç ve Yöntem: Bu amaç doğrultusunda denekler; kontrol grubu (n=8), alendronat doz 1 grubu (n=8) ve alendronat doz 2 grubu (n=8) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Bu deneysel çalışmaya toplam 24 Sprague–Dawley rat dahil edildi. Tüm gruplarda ratların sağ tibia metafiz bölgesindeki kortikokansellöz kemik yapısına 2.5 mm çapında ve 4 mm uzunluğunda tornalanmış yüzeyli titanyum implantlar cerrahi olarak yerleştirildi. Kontrol grubuna herhangi bir ilaç uygulanmazken, deney gruplarına 8 hafta boyunca haftada bir kez intraperitoneal yoldan 1 mg/kg ve 2 mg/kg dozlarında alendronat uygulandı. Sekiz haftalık deneysel sürecin sonunda tüm denekler sakrifiye edilerek implantların mekanik stabiliteleri tersine tork yöntemiyle değerlendirildi. Veriler Kruskal–Wallis ve Mann–Whitney U testi ile analiz edildi.

Bulgular: Elde edilen sonuçlara göre, ortalama tersine tork değerleri kontrol grubunda 6.32 N/cm, alendronat doz 1 grubunda 8.41 N/cm ve alendronat doz 2 grubunda 8.21 N/cm olarak ölçüldü. Alendronat uygulanan her iki grupta da kontrol grubuna göre implant stabilitesinin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı saptandı (p=0.001 ve p=0.003). İki alendronat dozu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05).

Sonuç: Bu çalışmanın sınırlı sonuçlarından yola çıkarak sistemik alendronat uygulaması, titanyum implantların osseointegrasyon düzeyini artırarak biyomekanik stabiliteyi güçlendirmiştir. Bu sonuçlar, kemik kalitesi düşük bireylerde alendronatın implant başarısını destekleyici potansiyel bir ajan olabileceğini göstermektedir.